Σειρά Helping Hands, Εκδόσεις Γλάυκη, Χανιά* 1. Μπορείς να Αφήσεις το Φως Αναμμένο 2. Θα Είσαι Πάντα ο Μπαμπάς μου 3. Συνέχεια εμένα Πειράζουν 4. Παππού θα σε Θυμάμαι για Πάντα * Κεντρική Διάθεση στην Αθήνα από τις Εκδόσεις ΘΥΜΑΡΙ
Κουμπούρες Δεν Υπάρχουν, Ψυχανάλυση και Σχολική Αποτυχία, είναι ο τίτλος του πρωτότυπου έργου της Γαλλίδας ψυχαναλύτριας Αννύ Κορντιέ, η οποία προσεγγίζει τη σχολική αποτυχία ως σύμπτωμα. Παρουσιάζοντας κλινικές περιπτώσεις παιδιών με σχολική αποτυχία οδηγεί τους αναγνώστες να διαπιστώσουν ότι υπάρχουν ψυχικά αίτια που οδηγούν σε μια εικόνα μαθησιακής ανεπάρκειας. Μείζον θέμα, για την Κορντιέ, είναι πως η επιθυμία των γονιών μπορεί να επιτρέψει στο παιδί να προοδεύσει μαθησιακά χωρίς αυτό να έχει επιπτώσεις στην επιθυμία του για ζωή. Συγκεκριμένα αναφέρει: «Είναι γεγονός πως το παιδί είναι ένα αντικείμενο παγιδευμένο στις φαντασιώσεις και επιθυμίες των γονιών του: φάε, γίνε όμορφος, επιμελής…. Μέσω αυτών των απαιτήσεων το παιδί θέτει στον εαυτό του το ζήτημα της επιθυμίας του Άλλου. Αν το παιδί θυσιαστεί μόνο για να ικανοποιήσει την επιθυμία του Άλλου, κινδυνεύει να παγιδευτεί στην κατάσταση του αντικειμένου. Πρέπει να διακρίνει την επιθυμία και την αγάπη πίσω από το αίτημα….» Μέσα από την κλινική της εργασία, η Κορντιέ «ακούει» τους νεαρούς αναλυόμενούς της μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο, επιτρέποντάς τους να ξεδιπλώσουν κάτι από την ασυνείδητή τους προβληματική, που είναι σύμφυτη με τη σχολική αποτυχία. Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον βιβλίο τόσο για ειδικούς όσο και για γονείς και εκπαιδευτικούς που θέλουν να προσεγγίσουν τη σχολική αποτυχία από μια θέση διακριτή από εκείνη που επιτάσσουν οι συνήθεις συμβάσεις και αξιώσεις της κοινωνίας.
Πήτερ Παν ή το Θλιμμένο παιδί είναι ο τίτλος του βιβλίου της ψυχαναλύτριας Κάθλην Κέλλυ-Λαινέ, η οποία προσπαθεί να ερμηνεύσει το γνωστό παραμύθι του James Mathew Barry, “Πήτερ Παν ή το παιδί που αρνιόταν να μεγαλώσει». Τι είναι αυτό που κάνει ένα παιδί να αντιστέκεται να «μεγαλώσει»; Γιατί ένα παιδί έχει ανάγκη να παραμείνει σε ένα πρώιμο συναισθηματικό στάδιο και να συμπεριφέρεται ανώριμα και ανεύθυνα; Στο βιβλίο της Λαινέ γίνεται μια ερμηνεία της συμπεριφοράς του Πήτερ Παν και της στάσης του απέναντι στη ζωή. Φαίνεται να υπήρξαν γεγονότα στη πορεία του μεγαλώματος τα οποία τον έκαναν να συμπεριφέρεται με έναν παιδαριώδη και ανάλαφρο τρόπο, για παράδειγμα μπορούσε να πετάει ενώ δεν ήταν πουλί. Πετούσε στη Χώρα του Ποτέ – Ποτέ (διπλή άρνηση) και νόμιζε ότι περνάει καλά. Πως γίνεται ένα παιδί να πετάει στη Χώρα του Ποτέ – Ποτέ; Όταν ένα μωρό το «βαστά» γερά στην αγκαλιά της η μητέρα του, μια αίσθηση βαρύτητας αρχίζει να δημιουργείται μέσα του και μαζί η καθησυχαστική εντύπωση ότι χτίζει το «εγώ»του. Σιγά σιγά τα φτερά πέφτουν, το μωρό παίρνει βάρος, αποκτά αρκετή εμπιστοσύνη στον εαυτό του ώστε να θέλει να προχωρήσει στο χρόνο χωρίς να πολυκοιτάζει πίσω του. Η πεποίθηση αυτή «του είναι» συνοδεύεται από την ικανότητα να νιώθει, να αγαπά. Αν αυτή η αίσθηση διακοπεί απότομα από κάποιο τραγικό γεγονός, υπάρχει ο κίνδυνος ένα παιδί να γίνει θλιμμένο και θα φτερουγίζει στο χρόνο αναζητώντας ένα χαμένο κομμάτι της παιδικής του ηλικίας. Συχνά, ένα θλιμμένο παιδί στην προσπάθειά του να μη θρηνήσει τη χαμένη παιδική ηλικία, να χάνει την ικανότητά του να αισθάνεται. Έτσι αναγνωρίζει κάποιος ένα θλιμμένο παιδί- από τη μεγάλη του ελαφρότητα-είτε στην εξωτερική του εμφάνιση είτε στο μυαλό του. Η προσέγγιση της Λαινέ είναι ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη όσον αφορά το ερμηνευτικό κομμάτι του παραμυθιού. Παράλληλα, παρεμβάλλει στοιχεία της προσωπικής της ιστορίας, καθώς και της ζωής του James Mathew Barry συνδέοντάς τα με το παραμύθι. Είναι μια ανάγνωση διαφορετική από τις συνηθισμένες και χρήσιμη για τους ενήλικες που ασχολούνται με παιδιά τα οποία μοιάζουν αρκετά στο προφίλ του Πήτερ Παν.