Οι ξένες γλώσσες είναι μέσα επικοινωνίας αλλά και φορείς παγκόσμιου πολιτισμού. Κατά συνέπεια η διδασκαλία ξένων γλωσσών πρέπει να διέπεται από τις εξής εκπαιδευτικές αρχές: i) Η γλώσσα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος κάθε ανθρώπινης επικοινωνιακής δραστηριότητας. Είναι ο φορέας μηνυμάτων και συναισθημάτων που καθορίζουν το πλέγμα των κοινωνικών σχέσεων. ii) Η γλώσσα αποτελεί μέσο για την διεύρυνση και καλλιέργεια του γνωστικού ορίζοντα του μαθητή και όχι αυτοσκοπό. Δεν αρκεί μόνο η γνώση των μηχανισμών συγκεκριμένων γλωσσικών δομών αλλά και οι απαραίτητες συνθήκες που επιτρέπουν ή απαγορεύουν τη χρήση τους. iii) Η διδακτική πρακτική σκοπεύει στην ανεξαρτητοποίηση του μαθητή. Ο μαθητής δεν είναι απλός αποδέκτης, αλλά συμμετέχει στη διδακτική πράξη. Εκτός από το αντικείμενο πρέπει να γνωρίζει τον τρόπο διαχείρισης του υλικού, τους καταλληλότερους τρόπους μελέτης, τον τρόπο διάγνωσης και κάλυψης των αναγκών του. iv) Η διδακτική πράξη πρέπει να απευθύνεται στον μαθητή σαν άτομο με συγκεκριμένα ενδιαφέροντα και ανάγκες, με ξεχωριστές στρατηγικές και ρυθμούς εκμάθησης. Η διδασκαλία που γίνεται σε ομάδες, πρέπει να διαρθρώνεται με τρόπους που να ικανοποιούν το άτομο και τις ιδιαιτερότητές του. Η παρουσίαση πρέπει να είναι οπτική και ακουστική, η εξάσκηση γραπτή και προφορική, η επανάληψη τακτική και με ποικίλες μορφές, ώστε ο μαθητής να έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιεί όσες στρατηγικές μάθησης τον ενισχύουν και όχι αυτές που τον προβληματίζουν. v) Ο ρόλος του καθηγητή είναι να διευκολύνει, να συμπαραστέκεται και να υποβοηθά το μαθητή στη μαθησιακή του εξέλιξη. Ο καθηγητής αποτελεί πρότυπο, όχι μόνο πηγής γνώσης, αλλά και τρόπου διαχείρισης και οργάνωσης της γνώσης, της επίλυσης των δυσκολιών που παρουσιάζονται, κριτής της προσπάθειας του μαθητή και πηγή ερωτημάτων. Συμπερασματικά η διδασκαλία των ξένων γλωσσών έχει σαν στόχους: i) Την επικοινωνιακή επάρκεια λήψης και αποστολής μηνυμάτων σε μονογλωσσικό περιβάλλον. ii) Την γραμματική ορθότητα, ως φυσικό επακόλουθο του πρώτου στόχου. iii) Την ανάπτυξη των απαραίτητων γλωσσικών δεξιοτήτων ανάλογα με την ηλικία, ωριμότητα και ανάπτυξη του μαθητή. iv) Την παροχή ευκαιριών πρόσληψης και χρήσης πολιτιστικών πληροφοριών μέσα από συγκεκριμένες γραμματικές δομές και γλωσσικές δεξιότητες.